મેં તજી તારી તમન્ના તેનો આ અંજામ છે,
કે હવે સાચે જ લાગે છે કે તારું કામ છે.

સ્ખલન બે ત્રણ પ્રસંગોમાં મને પણ છે કબૂલ,
કોણ જાણે કેમ આખી જિંદગી બદનામ છે.

એક વીતેલો પ્રસંગ પાછો ઉજવવો છે ખુદા!
એક પળ માટે વીતેલી જિંદગીનું કામ છે.

આપની સામે ભલે સોદો મફતમાં થઈ ગયો,
આમ જો પૂછો બહુ મોઘાં અમારાં દામ છે.

જિંદગીના રસને પીવામાં જલ્દી કરો ‘મરીઝ’,
એક તો ઓછી મદિરા છે, ને ગળતું જામ છે.

- મરીઝ

પાનખરોમાં પાન ખરે ને, ઝાડનો આખો વાન ખરે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે
જંગલને બાઝીને બેઠું, વ્હાલકડું એકાંત ખરે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે.

વર્ષોથી પર્વત ચઢનારા માણસની ચારે બાજુ હો ખાઈ ખાઈ ને ઊંડી ખીણો
એક જ ડગલું બાકી હો ને અંતે એનું ધ્યાન ચળે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે.

સામેની ફૂટપાથ ઉપર સૂતા હો બાળક ભૂખ્યાં પેટે આંસુ પીને ઊના શ્વાસે
સામેની ફૂટપાથે કોઈ હોટલ આલીશાન મળે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે.

તમે હોવ મુશ્તાક, તમારી તલવારો પર, દુશ્મનને પડકારી લાવો રણની વચ્ચે
હાથ જરા સરકાવો પાછળ, સાવ જ ખાલી મ્યાન મળે ને, ત્યારે સાલું લાગી આવે.

- મુકેશ જોશી

મારી જે આજ છે, એ ગઇ કાલ નુ રાઝ છે,
મારી જે ગઈ કાલ હતી, તે કાલ આજ છે,
ન કરો ખોલવની કોશીશ જુના પાના,
"તન્હા" જિન્દંગી આજ પણ એની મોહતાઝ છે...

મન ન માને એ જગાઓ પર જવાનું છોડીએ,
કોઈના દરબારમાં હાજર થવાનું છોડીએ.

પ્રેમના પ્રકરણ વિશે કંઈ બોલવાનું છોડીએ,
ચોપડીમાં એક વચ્ચે કોરું પાનું છોડીએ.

હોય જો તાકાત તો બે-ત્રણ હલેસાં મારીએ,
જળને વ્હેવાની રસમ શિખવાડવાનું છોડીએ.

કંઠને શોભે તો શોભે માત્ર પોતાનો અવાજ,
પારકી રૂપાળી કંઠી બાંધવાનું છોડીએ.

કોઈ દુર્ગમ પથ ઉપર તૂટેલી ભેખડ કાં બનો?
છોડીએ તો એક સીમાચિહ્ન નાનું છોડીએ.

- હેમેન શાહ
(’લાખ ટુકડા કાચના’)

મને એનું નથી દુઃખ કે મુલાકાતો નથી થાતી !
બધે સળગે છે ચિરાગ ને અહીં રાતો નથી થાતી.
જીવનની વેદનાનો એટલો રસ્તો નથી મળતો,
બધાની સાથ કંઇ દિલની બધી વાતો નથી થાતી.
હતી એ વાત જુદી કે સતત એ આવતા મળવા,
હવે હું જાઉં છું તોપણ મુલાકાતો નથી થાતી.
કોઇની લાગણીને સાચવી લેવાનું આ ફળ છે,
અમારાથી અમસ્તી પણ કશી વાતો નથી થાતી.
અમે પણ પ્રેમની પ્રસ્તાવના કીધી નહીં ,
અને એના તરફથી પણ શરૂઆતો નથી થાતી !

પ્રેમ તારો થોડો હુ પામી ના શક્યો,
વાત દિલની તને હું કહિ ના શક્યો
જોયા હતા સ્વપ્નાઓ મે સાથે જીવવાના,
ને એ બધાં સાકાર હુ કરી ના શક્યો,
શોધતુ હતુ આ દિલ બહાનુ મુલાકાતનું
ને એક મિઠી મુલાકાત તારી હુ કરી ના શક્યો,
લખ્યાં હતા પત્રો મે ખુબ દિલ લગાવીને,
એ બધા તને હાથ માં હું પહોચાડીના શક્યો
દિલ મારૂ રડે છે ખુબ એકલુ છાનું- માનું
દર્દ એનું થોડુ તને હું બતાવી ના શક્યો
ખુબ આશા હતી દિલ માં તને મેળવવાની,
પણ અફસોસ !! એને હું પુરી કરી ના શક્યો..

આ મુલાકાત ને ચાહે તો મુસીબત કહેજે,
તારી આ દ્રષ્ટી ને મુજ પ્રત્યે ની નફરત કહેજે
કિંતુ, એકાંત માં આ અશ્રુભરી વિદાય,
યાદ આવીને રડાવે તો એને મહોબ્બત કહેજે

- બરકત વિરાણી 'બેફામ'

પાનખર માં એજ થઈ છે મારી ભુલ
યાદ આવ્યુ છે મને વાસંતી ફુલ
આંખ મીચી આપ ને જોયા કરૂ
આપ આવો તો મને એ પણ કબુલ

એવુ નથી કે તમે યાદ આવતા નથી,
ફક્ત ભુલ છે અમે કહેતા નથી,
દોસ્તી તમારી છે અનમોલ અમારા માટે,
સમજો છો તમે એટલે અમે કહેતા નથી !

હવે ચહેરા ઉપરનું આવરણ બદલી નથી શકતો
સ્મરણમાંથી મિલનની એ જ ક્ષણ બદલી નથી શકતો
સભામાં દર્દ છે ને તોય મસ્તીમાં રહું છું હું
હવાની જેમ હું વાતાવરણ બદલી નથી શકતો

હસું છું એટલે માની ન લેશો કે સુખી છું હું,
રડી શક્તો નથી એનું મને દુઃખ છે, દુઃખી છું હું;
દબાવીને હું બેઠો છું જીવનના કારમા ઘાવો,
ગમે ત્યારે ફાટી જાઉં એ જવાળામુખી છું હું.

કંઇક લખવાનું મન થાય ને હાથ ના ઉપડે એ મૂંઝવણ છે મને,
કોઇના સપના જોવા હોય ને નીંદર ના આવે એ રોગ છે મને,
કામ કરવું હોય પણ ધ્યાન ન હોય એ તકલીફ છે મને,
ને કોઇ ની એક ઝલક માટે આખું આયખું,
અટકી રહે એ હદે પ્રેમ છે મને........

કદાચ હું કાલે નહીં હોઉ,મનેય ખબર છે,
આજથી શાને રોઉ, જીવન ઍક સફર છે,
સાંધી રહી છું તુટતાં શ્વાસને સ્મરણો થકી,
શોકાતુર ગલી ગલી,ઊદાસ આખું નગર છે,
મળ્યુ છે આ જીવન,માણવું મન ભરી,
મોતનું કરીશું સ્વાગત તે અફર છે,
છે મોતનો પડછાયો,જીવનની આસપાસ,
છતાં ઊગતાં રવિ પર મારી નઝર છે,
હવે નથી ઓગળી જવાનો અવસાદ,
ખુદ 'ખુદા'ને પણ મારી કદર છે,
ફરી રહયાં છે આસપાસ,માનવી તણાં મ્હોરાં,
'દૂનિયાં' જીવતાં શબની જ ઍક 'કબર'છે.

આ ગઝલોની દુનિયા પણ અજીબ છે,
અહીંયા આશું ને પણ જામ બનાવાય છે,
કહીયે જો દિલના દૅદની વાત,
તો પણ દુનિયા વાહ - વાહ પોકારે છે..

ક્યારેક આ જીદગી હસાવી જાય છે,
ક્યારેક આ જીદગી રડાવી જાય છે.
ના પુર્ણવીરામ સુઃખો મા ના પુર્ણવીરામ દુઃખો મા,
જ્યા જુઓ ત્યા આજીદગી અલ્પવીરામ મુકી જાય છે.

જીન્દગી જાણે કૅટલા વણાંક આપે છે!
દરેક વણાંક પર નવા સવાલ આપે છે,
શોધતા રહીયે આપણે જવાબ જીન્દગી ભર,
જવાબ મળે તો જીન્દગી સવાલ બદલી નાંખે છે!

બડો ચબરાક છે સંગ એનો કરવો નથી સારો,
નદી જેવી નદીને પણ ભગાડી જાય છે દરિયો.

- અમૃત ઘાયલ

પ્રશ્ન કોઇ થાય ત્યારે આવજે
કંઈ દ્વિધા સર્જાય ત્યારે આવજે.
ખોખલો આધાર લઈ ઊડે છે તું,
આભથી પટકાય ત્યારે આવજે.
લાગણી શબ્દોથી પર છે, જાણી લે,
મૌન જો સમજાય ત્યારે આવજે.
હું ઝીલું છું ગીત ઊર્મિના અહીં,
કંપ ત્યાં ઝીલાય ત્યારે આવજે.
તેં સમજના દ્વારને વાસી દીધા,
અણસમજ ઘૂંટાય ત્યારે આવજે.
મેં લખી છે આપવીતી, આમ તો,
વેદના વંચાય ત્યારે આવજે.

મને ગમતી પ્રત્યેક ક્ષણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
ઘણી વાતો તમારી પણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
સતત ચાહી છે કુદરતને પૂરી નિષ્ઠાથી જીવનમાં
નદી, પર્વત ને તપતું રણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
શિલાલેખો, ગિરિ ગિરનાર, દામોકુંડ, કેદારો
જૂનાગઢની ધરાના કણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
સમજપૂર્વક હકીકતને જુદી, આભાસથી પાડી
અરીસામાં પ્રગટતો જણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
નથી મારી ખૂબી એમાં, લખાવે છે કૃપા એની
સતત એ વાતની સમજણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
-ઉર્વીશ વસાવડા

વિધીના લેખ ક્યારે સમજાયા છે? સુઃખ દુઃખ તો જીવનના પડછાયા છે,
આટલી વિશાળ દુનિયામાં એક વ્યક્તિનું જ ગમવું,એજ કુદરતની મોહમાયા છે.

Faydo Kya Koi Ne Thay Chhe
Toy Loko Prem Karta Jay Chhe
Dil Gumavi Betha-E-Nuksan Main
Ne Nafa Main Dard Leta Jay Chhe....

જેને અમે પ્રેમ કરતા હતા,
એને અમારા પ્રેમ પર શક હતો
જ્યારે એમને અમારા પ્રેમ પર વિશ્વાશ આવ્યો.
ત્યારે અમારા પર હક કોઇ ઓર નો હતો.

જીંદગી ને મોત ને હુ એક કરતો જાવુ છુ
રોજ જીવતો જાવુ છુ ને રોજ મરતો જાવુ છુ
દુશ્મનો મારા તમે તકલીફ ના લેશો કાઇ
હુ જ મારી જીંદગી બરબાદ કરતો જાવુ છુ......

હું તને કયાંથી મળું ?

તારાપણાના શહેરમાં જો તું મને શોધ્યા કરે તો હું તને કયાંથી મળું ?
આમ આયનાના શહેરમાં જો તું મને શોધ્યા કરે તો હું તને કયાંથી મળું ?

શાશ્વત મિલનથી… તે સનાતન દૂરતાના સંભવોનું આંધળું આકાશ છું
નિશ્ચિતપણાના શહેરમાં જો તું મને શોધ્યા કરે તો હું તને કયાંથી મળું ?

હું તો હવાના ગર્ભમાં લજ્જામણી જેવા સુકોમળ શ્વાસનું હોવાપણું
નખ-ટેરવાંના શહેરમાં જો તું મને શોધ્યા કરે તો હું તને કયાંથી મળું ?

ભાંગ્યો-તૂટ્યો અક્ષર છું, સહુ સંકેતના ચહેરા ઉપર હું ઝીણું ઝીણું ઝળહળું
શબ્દાંધતાના શહેરમાં જો તું મને શોધ્યા કરે તો હું તને કયાંથી મળું ?

જળ છું બરફ છું ભેજ છું ઝાકળ છું વાદળ છું સતત મૃગજળ સુધી ભીનો જ છું
તરસ્યા વિનાના શહેરમાં જો તું મને શોધ્યા કરે તો હું તને કયાંથી મળું ?

અસ્તિત્વના ચારે તરફ ધસમસ થતાં આ પૂર વચ્ચે એક અવિચળ સ્તંભ છું.
માટીપગાના શહેરમાં જો તું મને શોધ્યા કરે તો હું તને કયાંથી મળું ?

-જવાહર બક્ષી

મુહોબ્બતના સવાલોના કોઈ જવાબ નથી હોતા,
અને જે હોય છે તે એટલા સધ્ધર નથી હોતા,
મળે છે કોઈ એક જ પ્રેમી ને સચી લગન દીલ ની,
બધાયે ઝેર પીનારા ઓ કૈં શંકર નથી હોતા............

જિંદગીનો આ ટુંકસાર છે
ન કિનારો ન મઝધાર છે
જેઓ બીજાનો આધાર છે
તેઓ પોતે નિરાધાર છે
કોઇ જીવે છે ભૂતકાળમાં
કોઇ પળ ભાવીનો ભાર છે
આજ કંઇ પણ નવું ન બન્યું
એ જ મોટા સમાચાર છે.

પ્રશ્ન કોઇ થાય ત્યારે આવજે
કંઈ દ્વિધા સર્જાય ત્યારે આવજે.
ખોખલો આધાર લઈ ઊડે છે તું,
આભથી પટકાય ત્યારે આવજે.
લાગણી શબ્દોથી પર છે, જાણી લે,
મૌન જો સમજાય ત્યારે આવજે.
હું ઝીલું છું ગીત ઊર્મિના અહીં,
કંપ ત્યાં ઝીલાય ત્યારે આવજે.
તેં સમજના દ્વારને વાસી દીધા,
અણસમજ ઘૂંટાય ત્યારે આવજે.
મેં લખી છે આપવીતી, આમ તો,
વેદના વંચાય ત્યારે આવજે.

તમારા પ્રતાપે પ્રકાશે છે પૂનમ,
તમારી ચમક ચાંદ ચોરી રહ્યો છે,
કહે છે ગગનના સિતારે સિતારા,
જગતમાં અમારો સહારો તમે છો.
-બેફામ

કિસ્મત માં કોઇના, કદી એવી ન પ્રીત હો,
જેમાં મિલન ના હોઠે જુદાઇ નાં ગીત હો.
-શૂન્ય પાલનપુરી

વાટ જોવામાં વિતાવ્યાં મેં તો વરસોનાં વરસ,
તમને મળવાની મને એકાદ બે તો પળ મલે.
-દિલીપ પરીખ

કોઇ ઘટના બને એ જરૂરી નથી,
રોતાં રોતાં અમસ્તાય હસવું પડે.
-સૈફ પાલનપુરી

નેણથી થોડી ઘણી જો થાય તો,
આપને હૈયે જગ્યા કરવી હતી.
-ચિનુ મોદી

તમારું સ્મિત બની લહેરાઇ જાવાનું મને ગમશે,
તમારાં આંસુ થઇ લૂંછાઇ જવાનું મને ગમશે.

તમારી શેરીમાં આવીને પહેલા જોઇ લઉં તમને,
ગમે ત્યાં એ પછી ફંટાઇ જાવાનું મને ગમશે.

જગતમાં એમ તો હું ક્યાંય રોકાતો નથી કિન્તુ,
તમે જો રોકશો, રોકાઇ જાવાનું મને ગમશે.

પ્રતિબિંબો તમારાં જો ન દેખાડી શકું તમને,
તો દર્પણ છું છતાં તરડાઇ જાવાનુ મને ગમશે.

જગતમાં હું તો મોટા માનવીના નામ જેવો છું,
કોઇ પાષાણમાં અંકાઇ જાવાનું મને ગમશે.

તમે રડશો છતાં દફનાઇ જાવાનું જ છે ‘બેફામ’,
પરંતુ હસશો તો દફનાઇ જાવાનું મને ગમશે.

-બેફામ

બાવરા થઈને કદી દરદર ન ભમવું જોઈએ,
ભાગ્ય સારું હો કે નરસું મનને ગમવું જોઈએ;
વ્યોમની ચોપાટ છે ને સોગઠાં પુરુષાર્થનાં,
જેમ પડતા જાય એમ રમવું જોઈએ !

- ઉમર ખૈયામ
( અનુ.’શૂન્ય’ પાલનપુરી )

કલેજે ખેલની ભમ્મર કટારી યાદ આવે છે,
હતી કેવી પરસ્પર પ્રીત પ્યારી, યાદ આવે છે.
-ઘાયલ

ત્યારથી મેળાપ બંને નો કદી થાતો નથી,
જ્યાર થી તકરાર થઇ છે સંપ ને તકરાર માં.
-જલન માતરી

પ્રેમ નું દુઃખ ભલે ને જાહેર ,
સુખ જરા એમાં છાનુંમાનું છે.
-મરીઝ

થૈ વધુ સુંદર પ્રસરતાં એના મુખ પર ચાંદની,
ચાંદની બોલી હવે છું હું ખરેખર ચાંદની.
-શેખાદમ આબુવાલા

સમય ની લાજ રાખી ઘડીભર તો તમે આવો,
કે પળભર ના ભરોસા ઉપર અહીં આખો જમાનો છે.
-મરીઝ

તજી તારી તમન્ના.........

મેં તજી તારી તમન્ના તેનો આ અંજામ છે,
કે હવે સાચે જ લાગે છે કે તારું કામ છે.
છે સ્ખલન બે ત્રણ પ્રસંગોમાં મને પણ છે કબૂલ,
કોણ જાણે કેમ આખી જિંદગી બદનામ છે.
એક વીતેલો પ્રસંગ પાછો ઉજવવો છે ખુદા!
એક પળ માટે વીતેલી જિંદગીનું કામ છે.
આપની સામે ભલે સોદો મફતમાં થઈ ગયો,
આમ જો પૂછો બહુ મોઘાં અમારાં દામ છે.
જિંદગીના રસને પીવામાં જલ્દી કરો ‘મરીઝ’,
એક તો ઓછી મદિરા છે, ને ગળતું જામ છે.
- ‘મરીઝ’

મહોબ્બતમાં અને વહેવાર માં એક જ તફાવત છે,
તમારું દર્દ હું પૂછું – તમે પૂછો દવા મારી.
-મરીઝ

હો ખુલ્લી આંખ સામે તમે, બંધ આંખે સ્વપ્ન,
દર્શન તમારાં એવી રીતે હું સતત કર્યા કરું.
-દિલીપ પરીખ

હોઠ પર તો તારે માટે મૌનનાં તાળાં હતાં,
હૈયે તારું નામ ઉચ્ચારતો હું બેસી રહ્યો.
-બેફામ

નહિ તો સિતારા હોય નહીં આટલા આટલા
કોઇ વિરાટ સ્વપ્ન ના ચૂરા ચૂરા થયા હશે.
-ઘાયલ

વાદળોમાં વીજળી જેવી બળે છે જિંદગી,
દિલમાં તારું દર્દ લઇને ટળવળે છે જિંદગી.
-બેફામ

શબ્દથી હું કહું તને કે ‘પ્રેમ છે’, એ પ્રેમ છે?
લાગણી મઢવાને શબ્દો કમ પડે, એ પ્રેમ છે.

સાથનો અહેસાસ દૂરીમાં રહે એ પ્રેમ છે,
ને મિલનની પ્યાસ મળવામાં રહે એ પ્રેમ છે.

દે ભલેને, દુ:ખ વિરહનું કાળજે નાસૂર થઇ,
સ્મિત થઇને અશ્રુમાં આવી ભળે એ પ્રેમ છે.

જો વલોવે તું નિરંતર એષણાની છાસને,
ભાવનાનું જે પછી ગોરસ બચે એ પ્રેમ છે.

હું નથી કંઇ, તું નથી કંઇ, સાથનું અસ્તિત્વ છે,
ક્યાંકથી એવી સમજ આવી ચડે એ પ્રેમ છે.

જો ચણે, હર પળ સમયની… આ અતીતનાં ખંડહરો,
કો’ક પળ આવી ફરી ચણતર કરે એ પ્રેમ છે.

ઓટ જો આવે કદી મુજ ઊર્મિનાં સાગર મહીં,
તું બની પૂનમ ફરી ભરતી ભરે એ પ્રેમ છે.....

આ છે શેરબજારના શેર!! આ છે શેરબજારના શેર!!

આ છે શેરબજારના શેર!! આ છે શેરબજારના શેર!!
આ છે શેરબજારના શેર!! આ છે શેરબજારના શેર!!

ઘરબાર વેચીને તમે ક્યારેય ન વસાવતા કોઇ શેર
જ્યારે કિમત ઘટે ત્યારે વસાવો તમે જે ગમેતે શેર
જ્યારે કિમત વધે ત્યારે વેચી નાખો જે હોય તે શેર
જો ચાલસો તેનાથી ઉલટા તો તુટી જસે તમારી કેડ...આ છે શેરબજારના શેર!!

તમે ગુમાવ્યા જો પૈસાતો શેર પરના રાખો કોઇ વેર
તમે શુ કરવા વસાવ્યા આટલા બધા શેર ના શેર
વિચારીને લો તમે શેર,પૈસાની રાખો તમે થોડી કેર
શેરબજારમા થઇ જસે તમારા શેરના ક્યારે સવા શેર...આ છે શેરબજારના શેર!!

કોઇ ન્યાલ થઇ જાય કોઇક વાર લઇ ને શેર ના શેર
કોઇ પાયમાલ થાય ક્યારેક લઇ ને કોઇ તોફાની શેર
દર વખતે મલસે પૈસા એવો નથી આ કોઇ સીધો ખેલ
આ તો છે તકદીરનો ખેલ,બિચારો શુ કરે કોઇ શેર...આ છે શેરબજારના શેર!!

કોઇકવાર મલે જો બોનસ એક શેર પર બીજો એક શેર
કોઇકવાર લાખના બાર હજાર કરે શેરબજારનો કોઇ શેર
�ª­ાવ ઘટે તે પહેલા તમે વેચી નાખો શેરબજારમાં શેર
લે વેચ આવડે તો જ લેજો શેરબજારમાં ક્યારેક શેર...આ છે શેરબજારના શેર!!

ઇચ્છુ છું એ બેવફાની બરબાદી પણ થતી નથી બરબાદી,
થઇ પરેશાન ખુદાને પૂછયું કે કેમ થતી નથી બરબાદી....

ખુદાએ આપ્યુ સ્મિત અને કહયું ઓ મીત......

હતી તારી સાથે એ જ્યારે, તે જ માંગી હતી મબલખ દુઆઓ ત્યારે;
"કે દરેક શ્ર્વાસે એ રહે આબાદ, ખુશીઓના ફૂલો ખીલી જિંદગી બને એની બાગ"

સાચા દિલની દુઆ વ્યર્થ જતી નથી,
અને કદાચ એટલે જ આજે એ બરબાદ થતી નથી.

આ મુલાકાત ને ચાહે તો મુસીબત કહેજે,
તારી આ દ્રષ્ટી ને મુજ પ્રત્યે ની નફરત કહેજે
કિંતુ, એકાંત માં આ અશ્રુભરી વિદાય,
યાદ આવીને રડાવે તો એને મહોબ્બત કહેજે

- બરકત વિરાણી 'બેફામ'

"આમ તો હું શુન્યમાં રહેલો વિસ્તાર છું
શબ્દ નહી પણ શબ્દમાં રહેલો ભાર છું
સમજવા છતાંએ એટલું જ સમજ્યો તમારી વાતમાં
કે સદા તમારી સમજની બહાર છું..."

આવે તારી યાદ તો, googleમાં તને શોધ્યા કરું, orkut ને facebook માં ફંફોસ્યા કરું.
છે લાખો profile તારા નામની, હું શું કરું? બધાને હું friend request મોકલ્યા કરું.

છે community ની ભરમાર internet પણ, તારી ગમતી community માં જોડાયા કરું.
નથી બદલતો મારો અવતારને પણ, કદાચ તું પણ શોધતી હોઈશ એમ વિચાર્યા કરું.

મળ્યા તો છે હજારો દોસ્તો તારી શોધમાં, તારી સરખામણીના કોઈ નથી, હું શું કરું?
ક્યાથી હોય net મિત્રોને મારા દર્દનો અહેસાસ, તેમને તો હું રોજ smilly મોકલ્યા કરું.

થાક્યો છું હવે, તને શોધી શોધીને, બનાવે તું પણ હવે તારી profile તેમ ચાહયા કરું.
હે દોસ્ત, હવે તો તું આવ internet પર, ક્યારેક google ને ક્યારેક yahoo માં શોધ્યા કરું.

મને ગમતી પ્રત્યેક ક્ષણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું ઘણી વાતો તમારી પણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું

મને ગમતી પ્રત્યેક ક્ષણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
ઘણી વાતો તમારી પણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું

સતત ચાહી છે કુદરતને પૂરી નિષ્ઠાથી જીવનમાં
નદી, પર્વત ને તપતું રણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું

શિલાલેખો, ગિરિ ગિરનાર, દામોકુંડ, કેદારો
જૂનાગઢની ધરાના કણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું

સમજપૂર્વક હકીકતને જુદી, આભાસથી પાડી
અરીસામાં પ્રગટતો જણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું

નથી મારી ખૂબી એમાં, લખાવે છે કૃપા એની
સતત એ વાતની સમજણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું

ઉર્વીશ વસાવડા

ઓ હ્રદય, તેં પણ ભલા! કેવો ફસાવ્યો છે મને

ઓ હ્રદય, તેં પણ ભલા! કેવો ફસાવ્યો છે મને,
જે નથી મારા બન્યા, એનો બનાવ્યો છે મને,
સાથ આપો કે ના આપો, એ ખુશી છે આપની,
આપનો ઉપકાર, મારગ તો બતાવ્યો છે મને,
આ દુઃખ ના કાળમાં એને કરું છું યાદ હું,
મારા સુખના કાળમાં જેણે હસાવ્યો છે મને,
કૈં નહોતુ એ છતાં, સૌ એ મને લુંટી ગયા,
કૈં નહોતુ એટલે, મે પણ લુટાવ્યો છે મને,
આમ તો હાલત અમારા બેય ની સરખી જ છે,
મે ગુમાવ્યા એમને, એણે ગુમાવ્યો છે મને,
એ બધા “બેફામ” જે આજે રડે છે મોત પર,
એ બધાએ જિંદગી આખી રડાવ્યો છે મને.
- બેફામ

પ્રેમ ઇર્ષાથી પર ક્યાંય હોતો નથી,
શબ્દથી વાત કેરું વતેસર થાશે,
હોઠ સીવીને ચૂપચાપ જોતા રહો,
મૌન પેદા કરે છે ભરમ કેટલા.
-શૂન્ય પાલનપુરી

ન હોઉં તારી સાથે તો ત્યારે મને યાદ કરજે,
ભૂલો તો ઘણી કરી છે, પણ મને માફ કરજે,

દોસ્તી ના દાખલા માંથી નારાજગી ને બાદ કરજે,
રાહ જોઇશ ORKUT માં તમારી ,
આવીને ત્યાં મારી ફરીયાદ કરજે,

જેવો છુ એવો ન હતો પહેલા ,
એ સમજાય ત્યારે મને સાદ કરજે,

દુનિયામાં કેટલીયે દોસ્તી તૂટે છે અને તૂટતી રહેવાની,
પણ મિત્રતા ની મિસાલમાં તો આપણી દોસ્તી નું જ નામ કરજે,

જ્યારે પણ એકાંત માં યાદ મારી આવે ,
બસ એક પ્યારીસી SMILE કરજે.......